ibâha

Bir işin veya davranışm yapılıp yapılmaması konusunda bireylerin serbest ib bırakılmasmı ifade eden bir fıkıh terimi. Bu yolla serbest bırakılan fiile de “mubah” (bk. bu madde) denilmiştir.

1. Bir şeyin kullanılıp kullanılmaması, serbest olma hâli.

Bir kimseyi yemeğe çağırınca, önüne konan şey ibâha olur. Ancak yediği mülk olur. Başkalarına veremez. (İbn-i Âbidîn)

2. Yedirme, doyurma.

Devamlı hasta veya çok yaşlı olan kimse, altmış gün keffâret orucunu tutamaz ise, altmış fakire bir gün taam (yemek) ibâha eder. (İbn-i Âbidîn)