i” şefi s.ve

ça

1. “Şefaat eden, şefaatçi.” anlamında Allah’ın sıfatı olan bir terim; Kur’ân-ı Kerîm’de “Secde i) suresi” nde geçmektedir. nbk. şefâ'at
2. Yine aynı anlamda an peygamberlerin veya din ululade rmın ahirette mümin kullarm ır günahlarmm bağışlanması için el- Allah’a niyazda bulunması ve şefaatçi olması. i) r § tam. şefî'-i müznibîn a. m Hz. Peygamber. e Şehîd 620