hayât (II)

hayât (II) a. [Ar.] tas. İlâhî tecellilere mazhar olan ruhun bu sayede eriştiği mertebe ve ha hayat tarzı için kullanılan tasavvufî bir terim. Sûfîlere göre İlâhî tecellilere erememiş bir ruh ölü gibidir. İnsan bu İlâhî tecellilere kavuşunca gerçek kimliğine ulaşır. Onlara göre ha gerçek hayat da budur, yani gönül hayatı. hayat suyu bk. âb-ı hayât