Hâtif

le) Gaibten gelen ses, sâlikin kalbinde tecelli eden ve onu Hakk’a davet eden ses. Hatm-ı hace (« | > (ختم Nakşi tarikatinde toplu olarak icra edilen bir zikir ve dua biçimi. Genellikle Pazartesi ve cuma geceleri okunur. Aptes alınıp kıbleye karşı diz çökülür, tevbe ve istiğfar edilir, tarikat silsilesine dahil olan bütün H şeyhlerin ruhlarına teveccüh edilip onlardan yardım ve imdat istenir. Besmele, salavat, Fatiha, İnşirah ve İhlas Suresi okunur. Sonra eller kaldırılıp dua edilir.

Sözlük anlamı, “Yüksek sesle bağırmak, çağırmak.” olan bu söz, gaipten gelen ses anlamında kullanılan bir tasavvuf terimi.

Arapça. Gizliden gelen ses ki, ses sahibi görülmez. Modern Arapça’da telefona, hatif denmektedir. Gaibden gelen, sâlikin kalbinde ortaya çıkan ve onu Hakk’a davet eden ses.