Hasyet

1. Korku, kaygı.
2. tas. Kulun kalbinde hissettiği acı ve üzüntü. Bu, işlemiş olduğu günahlar sebebiyle ileride başına gelecek fena halleri düşünmesinden veya Allah'ın celal ve heybetinden kaynaklanır. Nebilerin ve ariflerin haşyeti Allah'ın azamet ve kibriyasından hasıl olur (cr).

Haşyetullah Allah korkusu.

Müminleri işlediği suç veya günahlarda dolayı ya da Allah’ın yüceliğini kendi özünde tecelli edeceği dü şüncesiyle ruh dünyasında olu şan endişeyi ifade eden söz.

Hürmetle karışık korku.

Âyet-i kerîmede meâlen buyruldu ki:

Allahü teâlâdan (en çok) haşyet edenler âlimlerdir. (Fâtır sûresi: 28)

İlim olarak Allahü teâlâdan haşyet, cehâlet olarak gurur yeter. (Mesrûk bin Ecda')

Korkmak manasında Arapça bir kelimedir, istikbâlde hoşa gitmeyecek bir şeyin beklentisinden kaynaklanan, kalp üzüntüsü. Bu bazan, kuldan ortaya çıkan günahlar sebebiyle de olabilir. Bâzan da Allah’ı bilmekten ve O’nun heybetinden de olabilir. Peygamberin haşyeti bu türdendir.