halvet (II)

halvet (II) a. [Ar. ] tas.

Tade savvuf ehli arasmda günahtan cr kaçınmak, dış dünyanm kirliliğinden korunmak ve daha sağlıklı ibadet yapabilmek için gözn, lerden uzak, kendi dünyasında n, yaşamayı ilke olarak benimsemek ve Hak ile bütünleşmek anah lammda kullanılan bir terim. da Sufıler, bu ibadet için Hz. Peygamber’in zaman zaman halvetten ve dış dünyadan uzak kalzmayı benimsediğini, bundan doalayı da O’nun Hira mağarasma alçekilip ibadete daldığım örnek da göstermişler ve almışlardır.

uir halvethane o. [< Ar. al halvet + F.

hâne] tas. Tasavvuf r. ehli arasmda bu terim, yaygın ra olarak baş vurulan ve günahtan nkaçmmak, dış dünyanm kirlilive ğinden korunmak ve daha sağği hkh ibadet yapabilmek için çileuhanelere kapanarak gözlerden auzak kalmak, kendi dünyasında yaşamayı ilke olarak benimsea.

mek düşüncesinden kaynaklaa nan ve bu amaçla onlarm halveen te çekildikleri küçük boyutlu er hücreler için kullanılmıştır, bk. el çilehane ma