Hafîz

ve a. [< Ar.hıfz] Sözlük anlamı “Saklamak, korumak, dikkatli ve basiretli olmak, bellemek.” olan bu söz, “Kâinatta her varlığın düzeninin dengeli olması ve bu dengeyi sağlama.” anlamında “esmâ'ü’l-hüsnâ” (Allah'ın güzel isimleri)dan olup Allah’ın sıfatı olarak Kur’ân-ı Kerîm’de pek çok ayette geçmektedir. Bu terim, değişik hadislerde Allah’a, meleklere ve insanlara nisbet edilmiş; Allah’ın doksan dokuz ismini veren tbn Mâce ve Tirmizî rivayetlerinden sadece Tirmizî’nin listesinde yer almıştır.

Hıfz eden, ezberleyen. Râvileriyle (rivâyet edenlerle) birlikte yüz bin hadîs-i şerîfi ezbere bilen hadîs âlimi.

Kur'ân-ı kerîmi ezberleyene hâfız denmez, kârî denir. Bugün hadîs-i şerîfleri ezbere bilen bulunmadığı için, kârî yerine, yanlış olarak hâfız denmektedir. (Muhammed Tâhir)