Hâdim

ç Huddamı. Hizmetçi, hizmetkâr, hizmet ehli. 2. tas. Sûfî ve derviş olmadığı halde onlara hizmet eden, tekke sakinlerine ve tarikat ehline yardım eden (-94). Hâdimler, Hak taliplerine ve dervişlere götürdükleri hizmetin nafile ibadetlerden dâha sevap olduğuna inanırlar. Genel olarak hizmette samimi oldukları halde hizmetin adap ve erkânına tam olarak riayet etmeyen, ara sıra gösteriş için de hizmet eden kimselere mütehâdim denir. Allah'ın kullarına yaptığı hizmeti sömürme aracı olarak kullananlara ise mutehaddim denir.. Hizmet ehli olmak çok şerefli bir görev olduğu için bazen hâdim ile mahdum, hizmet edenle hizmet edilen birbirine karıştırılır. Bkz. Hizmet.

Hadi-yi ezel Ezelde hidayete erdiren, Allah.
Bulmaz reh-i Hakk'ı meğer ol kimse ki ona
Tevfikini Hâdi-yi Ezel rehber eyler
Nâbi

ÇjL) [Ar.] tas. Tekke veya dergâhlarda ya da ulu kişilere hizmet eden kimse. § tam. hâdimü’l-fukarâ a. (Jjiill^L) tas. Mevlevî şeyhi, hâdimü’l-harameyni’şşerîfeyn a. (^lij^ul I ^h^,?-^ I fjL) Mekke ve Medine şehirlerine hizmet eden kimse.