Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Genc

تتح

Köken ve kullanım

i. fars.

تتح

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Hazine, kenz. 2. tas. a Kulluk makamı (sr). b Kenz-i mahfi (gizli hazine), zat-ı kibriya. Gizli gencin halka izhar eyledi Nice dürlü nesneyi var eyledi Gerçek Bektaşilerde “gerçeğe Hü,” “gerçek erenler demine Hü,” şeklinde kullanılır. İçi dışına, özü sözüne uyan; manasız davaya kalkışmayan; Hak'la hak olan erlere gerçek eren denir. Bu sıcaklığın ve cezbenin olmamasına serdi (soğuklu) denir. تتح i. fars. (كرمى) 1. Sıcaklık. 2. tas. Mahabbetten doğan hararet, sıcak sevgi (11s).
  2. Sıcaklık. 2. tas. Mahabbetten doğan hararet, sıcak sevgi (11s).
Sözlüğe dön