Gavsiye

Şüttâriye tarikatının Şeyh Muhammed m Gavs’a nispet edilen koluna verin len ad. Bu kol genellikle Hindis tan’ın Delhi ve Bengal bölgelerinde yaygınlık göstermiştir. Temel ilke olarak Şeyh Gavs’m müritlerine öğrettiği kurallar < benimsenmiş ve bu ilkeler kenj dinden sonra gelen tarikat ehli n için temel prensipler olarak ka bul edilmiştir.

Bu kabullerin tep melinde “vahdet-i vücûd” (bk. bu madde) ilkesi vardır. Onu n “ehl-i sünnet” (bk.

bu madde) e e bağlanmak, Hz. peygamberin yolundan ve sünnetinden giti mek. İlâhî kitaplar yerine şeyhin öğrettiği düsturları öğretilerin n temeli olarak görmek, cahil kim.

selerle yakın dostluklar kurmam mak, gördüğü rüyayı abartısız u şeyhine olduğu gibi nakletmek bu tarikatın temel prensipleri olarak gösterümektedir..

Hamidüddin b. Hâtıruddin el-Hüseynî (Ö.I526) tarafından kurulmuş olup, Seyyâriyye’nin Hindistan koludur.