Fitne

1. Kargaşa, bozgunculuk.
2. tas. a Kişinin denenmesi (cr). b Ceberüt ve Hakk'ın cemali sıfatları karşısında sâlikin coşup taşması. ع Asikin masukuna esir olmasi (sF).

Ayrılık, karışıklık, kargaşa; insanı hak ve hakîkatten saptıracak şey. İnsanları sıkıntıya, belâya düşüren, müslümanların zararına sebeb olan iş. Düşmanlığa sebeb olan şey.

Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki:

... Fitne, adam öldürmekten daha kötüdür... (Bekara sûresi: 191)

Kıyâmet kopmadan önce, her yeri fitneler kaplıyacak. Fitnelerin zulmeti, ortalığı karanlık gece gibi yapacak. O zaman evinden mü'min olarak çıkan kimse, akşama kâfir olarak evine dönecek. Akşam mü'min olarak evine gelen, sabaha kâfir olarak çıkacak. O zaman oturmak, ayakta kalmaktan hayırlıdır. Yürüyen koşandan daha iyidir. (Hadîs-i şerîf-Müsned-i Ahmed İbni Hanbel)

Fitne uykudadır, uyandırana Allah lânet etsin! (Hadîs-i şerîf-Berîka)

Zamânımız fitne zamânıdır ve yakındır ki, fitneler dünyâyı sarar. (İmâm-ı Rabbânî)

Fitne çıkaran âlimden ve câhil âbidden (çok ibâdet edenden) sakınınız. Bunların hâline meftûn olan (gönlünü kaptıran) için ikisi de fitnedir. Hem de çok tehlikelidir. (İmâm-ı Şa'bî)