Felek

ع Eflak

1. Gök, gökyüzü, sema. 2. Talih, baht, kader. 3. Her gezegenin bulunduğu gök tabakası. Batlamyus'un kozmolojik sisteminden kaynaklanan bu tasavvura göre, dünya evrenin merkezidir ve çevresinde iç içe geçmiş bir şekilde dokuz felek bulunur. Dünyadan dışa doğru olmak üzere sırasıyla Ay, Utarit (Merkür), Zühre (Venüs), Şems (Güneş), Mirrih (Merih) Müşteri (Jupiter), Zuhal (Satürn) felekleri yedi gezegen feleğini oluşturur. Fenafi’s-seyh. Sekizinci felek sabit yıldızlar ve burçlar feleği, dokuzuncu felek ise atlas, büyük felek (felek-i azam) veya felekler feleği (felekii'l-eflak) gibi isimler alır. Hükema felsefesine göre, sekizinci feleğe kürsi, dokuzuncusuna arş denilmiştir. Dokuz feleğe nüh-felek denir. Kutsi bir hadiste Hz. Peygamber'e şöyle hitap edilmiştir: “Sen olmasaydın felekleri yaratmazdım.” Feleklerin dönüşünün insanların üzerinde çeşitli etkileri olduğuna inanıldığından, felekle kader düşüncesi arasında bir bağ kurulmuş, kimi zaman da “kahpe felek” gibi sözlerle şikayet konusu olmuştur. Bkz. Arş.
2. Talih, baht, kader. 3. Her gezegenin bulunduğu gök tabakası. Batlamyus'un kozmolojik sisteminden kaynaklanan bu tasavvura göre, dünya evrenin merkezidir ve çevresinde iç içe geçmiş bir şekilde dokuz felek bulunur. Dünyadan dışa doğru olmak üzere sırasıyla Ay, Utarit (Merkür), Zühre (Venüs), Şems (Güneş), Mirrih (Merih) Müşteri (Jupiter), Zuhal (Satürn) felekleri yedi gezegen feleğini oluşturur. Fenafi’s-seyh. Sekizinci felek sabit yıldızlar ve burçlar feleği, dokuzuncu felek ise atlas, büyük felek (felek-i azam) veya felekler feleği (felekii'l-eflak) gibi isimler alır. Hükema felsefesine göre, sekizinci feleğe kürsi, dokuzuncusuna arş denilmiştir. Dokuz feleğe nüh-felek denir. Kutsi bir hadiste Hz. Peygamber'e şöyle hitap edilmiştir: “Sen olmasaydın felekleri yaratmazdım.” Feleklerin dönüşünün insanların üzerinde çeşitli etkileri olduğuna inanıldığından, felekle kader düşüncesi arasında bir bağ kurulmuş, kimi zaman da “kahpe felek” gibi sözlerle şikayet konusu olmuştur. Bkz. Arş.
3. Her gezegenin bulunduğu gök tabakası. Batlamyus'un kozmolojik sisteminden kaynaklanan bu tasavvura göre, dünya evrenin merkezidir ve çevresinde iç içe geçmiş bir şekilde dokuz felek bulunur. Dünyadan dışa doğru olmak üzere sırasıyla Ay, Utarit (Merkür), Zühre (Venüs), Şems (Güneş), Mirrih (Merih) Müşteri (Jupiter), Zuhal (Satürn) felekleri yedi gezegen feleğini oluşturur. Fenafi’s-seyh. Sekizinci felek sabit yıldızlar ve burçlar feleği, dokuzuncu felek ise atlas, büyük felek (felek-i azam) veya felekler feleği (felekii'l-eflak) gibi isimler alır. Hükema felsefesine göre, sekizinci feleğe kürsi, dokuzuncusuna arş denilmiştir. Dokuz feleğe nüh-felek denir. Kutsi bir hadiste Hz. Peygamber'e şöyle hitap edilmiştir: “Sen olmasaydın felekleri yaratmazdım.” Feleklerin dönüşünün insanların üzerinde çeşitli etkileri olduğuna inanıldığından, felekle kader düşüncesi arasında bir bağ kurulmuş, kimi zaman da “kahpe felek” gibi sözlerle şikayet konusu olmuştur. Bkz. Arş.

“Gök, gökyüzü, sema.” anlamındaki bu söz, Orta Çağ İslâm kozmonolojisinde yıldızları üzerinde taşıdığına ve onlarm hareketlerini sağladığına inanılan gökküre veya gezegenler yörüngesini ifade etmektedir. Kur’ân-ı Kerîm’de bir ayette bu anlamda yer almaktadır (Enbiya suresi, 21 / 33). Bununla beraber bu terimin daha çok İslâm felsefesinde ve astronomide sıkça kullanıldığı söz konusudur. § tam. felek-i a'zam a. ÇJ^I dü) Dokuzuncu kat gök.

Yörünge.

Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki:

Ne güneş aya yetişebilir, ne de gece gündüzü geçebilir. Bunlardan her biri belli bir felekte yüzmeye (akıp gitmeye) devâm ederler. (Yâsîn sûresi: 40)