esâtîr

Gerçek olana uymayan, asılsız, düzensiz, boş ve bâtıl sözler. Bu söz, Kur’ân-ı Kerîm’de “esâtîrü’l-evvelîn” (.ilkel topluluklar / geçmiş milletler) biçimiyle dokuz ayette geçmektedir.