enetü’l-hüzn

Peygamber’in eşlerinden Hz. Hatice ile amcası Ebû Talib’in vefat ettiği nübüvvetin onuncu yılı için kullanılan terim. Aynı zamanda “âmü’l-hüzn” olarak da adlandırılan bu terimin bizzat Hz.

Peygamber tarafından kullanıldığı kaynaklarda zikredilmektedir. senetü’l-vüfûd a. (jjîjlı M [A İslâmiyet’in ilk yıllarında ya nan bazı önemli olaylara ad v rilmesi geleneği çerçevesind Hz.

Peygamber ile Medine’ye g rüşmeye gelen pek çok kab heyetinin bu yılda, yani H ret’in 9. (630) yılmda yaşanan olaydan dolayı bu yıl için kul nılan terim. seneviyye a.

[Ar. ] Kâinatı n ve zulmet olmak üzere birbiri iki zıt aslın yarattığı ve yöne ğine inanan din ve mezhepler. seniyyetü’l-vedâ a.

[A Sözlük anlamı, “Geçit yeri, d yolu. ” olan bu söz, Medine’n kuzey ve güney tarafında bu nan ve şehre gelenlerin kar landığı, giderken de uğurland iki tepe