emânet (II)

emânet (II) a. [< Ar.emn] Bu terim, peygamberlerin sıfatlarmdan biri olup Allah’tan aldığı vahiyleri aynen insanlara tebliğ etmekle görevli güvenilir kimseler için kullanılmıştır. Onlar için genel ve yaygın kanaat şudur: “Onlar İlâhî emirleri ne değiştirmişler ne de bir şey eklemişlerdir; onlarda hiçbir şekilde ihanet ve hıyanet bulunmaz.”