tarikat.orgAçıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
elif lâm râ a. [Ar.] Kur’ân-ı l Kerîm’de beş sure (“Yûnus su 2. resi”; “Hûd suresi”; a “Yûsuf suresi”; “İbrâhim suresi”; “Hicir suresi” n nin başmda bulunan ve a kendi adlarıyla okunan harfler (bk. hurûf-ı mukatta’a). < elif-nâme a. i< Ar.elf + ü F.nâme] tas. ed. Tasavvuf! eden biyatta mutasavvıf şairlerin Alm, lah’m varlığı, birliği, Allah’a yaç karma konulannı şiirleştiren m eserler için kullandıklan terim. i