tarikat.orgAçıklamalı İslâmî Terimler Sözlüğü
edep, -bi a. [Ar. ] 1 Bir toplumda gelenek ve göre nekler doğrultusunda ortak de ğerler olarak benimsenmiş iy davranışlar veya âdâbmuâşeret kuralları için kullanı lan bir terim, terbiye, hüsn-i ah lâk.
İslâm dini sosyal hayat için de “edep” konusuna büyü önem vermiştir. Bireyin kendi sinden başlayarak aile içi dav ranışlar, komşu münasebetleri dostluklar, iş hayatı ilişkileri sosyal dayanışmalar gibi ço yönlü bir değerler manzumesin içine alan edep konusunda Hz Peygamber de önemli değerlen dirmelerde bulunmuştur. Nite kim Buharı, O’nun bu yoldak değerlendirmelerini, öğütlerini hatta nehy ettiği hususları kita bmm “Kitâbu’l-Edeb” (Sahîh- Buhârî ve Tercemesi, C.
13, s 5971-6173) başlıkh bölümünd ayrmtılarıyla incelemiştir. 2. tas “Ahlâk, tören, hüküm, şart, saygı terbiye, nezaket” gibi anlamlar gelen bu terim, tasavvuf ehlinc “zâhirî” ve “bâtinî” olarak ikiy ayrılmış, bunlardan da kalp v ruh dünyasını ifade eden bâtin edep ön planda tutulmuştur Sûfîler cami adabmdan tuvale adabma kadar çok geniş bir ya şayış tarzı adabını uygulamay koyarken bunları “âdâb v usul” ve “âdâb ve erkân” terim leriyle yaygınlaştırmışlardır.