destûr

Tasavvuf ehli arasında izin ve icazet.

Farsça izin anlamına bir kelime. Bir yere girilirken, izin istemek üzere kullanılan bir ifade. Halk arasında “savulun, yol verin” anlamında da kullanılırdı. Bektaşîlerde nefes (ilahî) okuyacak can (yani derviş) önce “destur” der, baba (şeyh) nin “eyvallah” demesini beklerdi. Baba “eyvallah” demedikçe okuyamazdı.Vermişdi mizac-ı hünerle destur Terk-i edeb etseler de mazur.NâbiBir yere girmek için izin talebinde bulunmaya “destur istemek” denir.