da hevâ

sa Sözlük anlamı, “istek, arzu, hela ves, sevgi. ” olan bu söz, nefsin ve akıl ve dince yasaklanan zararh im unsurlara karşı eğilimi ya da ta hak ve erdem yolundan saparak m, bencil duygulara yönelmeyi ifam, de eden bir tasavvuf terimi. yle Kur’ân-ı Kerîm’de bu söz, teklik dur biçimiyle on, çokluk biçimiyle sb” on sekiz ayette, hepsi de olumma- suz manada olmak üzere yirmi ret sekiz ayette geçmektedir (M.

F. nra Abdülbakî, el-Mücem, “hvy” ur maddesi). Özellikle bunlarm bi IV.

rinde, “Furkân suresi” ile “Câsiye suresi” inde “hevâ”smı ilâh mertebesinde [< gören olarak nitelenmiş ve insasanoğlunun sapıklık sebeplerinmden biri olarak gösterilmiştir. bi Tasavvuf inancında ise bu terim, çok önemli bir yer işgal etmiş ve ve her sufî tarafından dinî ve ahlâkî bakımdan en büyük tehlikelerden biri olarak nitelenmiştir. (I) § tam