cahîm

t^) [Ar.] Cehennem, özellikle de azabm en şiddetli uygulandığı yer veya onun tabakalarmdan birinin adı. Bu terim, Kur’ân-ı Kerîm’de yirmi altı ayette yer almaktadır. Özellikle de cehennem için kullanılan yedi isim olan “cehennem, cahîm, sâ'ir, hâviye, sakar, hutame, lezâ” sözleri arasmda Kur’ân-ı Kerîm’de en çok geçen bu terimdir. Buralarda Allah’ı inkâr edenler, Hz. Peygambere ve İlâhî kitaplara inanmayanlar, zalimler, günahkârlar, kâfirler, ahret inancmı ve yeniden dirilişi reddedenler “cahîm”in tam ortasına atılacaklardır. Bu söz, pek çok hadiste yukarıda sözünü ettiğimiz anlamlarda yer almaktadır.

Cehennem'in dördüncü tabakasına verilen ad. Güneşe ve yıldıza tapanların azab göreceği Cehennem.

Allahü teâlâ Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyuruyor ki:

Cahîm ise azgınlara apaçık gösterilmiştir. Ve onlara Allahü teâlâyı bırakıp ibâdet ettikleriniz hani nerede? Size yardım edebiliyorlar mı? Yâhut kendilerini (azâbdan) kurtarabiliyorlar mı? denir. (Şuarâ sûresi: 91-93)