çâh-ı Yûsuf

çâh-ı Yûsuf s. [< F.çâh + Ar. Yûsuf] Hz. Yakub’un pek sevdiği oğlu Hz. Yusufun kardeşleri tarafindan içine atıldığı kuyu ve bu olayı ifade eden terim. Bazı rivayetlere göre bu kuyunun Ürdün taraflarında olduğu, kuyuya atıldığı sırada içinde pek çok zararlı ve vahşi hayvanın bulunduğu, Yusuf’un burada üç gün kaldığı, bu süre boyunca “esmâ'ü’l-hüsnâ” okuduğu, onu oradan geçmekte olan bir kervanın sakasının fark edip çıkardığı ve Mısır’a götürdüğü rivayet edilmiştir. Bu olayın en sağlıklı hikâyesi Kur’ân-ı Kerîmce “Yûsuf suresi” nde anlatılmış ve buradan kaynaklanarak İslâmî-Türk edebiyatmda Yûsuf u Züleyhâ mesnevileri kaleme alınmıştır.