Ara
Menü

TASAVVUF SÖZLÜĞÜ

ذ

Bi-reng-Bi-rengi

نك

Köken ve kullanım

i. fars,

نك

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

  1. Renksiz, renksizlik.
  2. tas. Dinlerin birliği (vahdet-i edyan). Bütün renklerin aslı renksizlik olduğu gibi bütün dinlerin aslı da bir ve aynıdır. Bu da bütün insanların Elest Bezmi'nde kendilerinin kul, Allah'ın Rab olmasını kabul etmelerinden ibaret olan tek ve bir dindir. Belli bir mertebeye ulaşan mutasavvıf bütün din mensuplarına aynı gözle bakar; çünkü hepsinin aslı birdir. Bütün dinler ve mezheplerde esas olan söz konusu dinin renkleridir (kri 251-57). Kâr beççe ve küh-i kâf terimleri de bu anlamda kullanılır. Hallâc'a göre insanlar kendi tercih ettikleri din üzere değil, kendileri için tercih edilen din üzere bulunurlar. İbn Arabi'ye göre Allah kendisinden başkasına ibadet edilmemesini ferman buyurduğu için, aslında ondan başkasına ibadet etmek mümkün değildir; başka şeylere ibadet edenler farkında olmadan ona ibadet ederler, Bkz. Allah. Zehi mebde ki bi-reng-i amâdan eylemiş tasvir Hezarân çehre-i rengin hezârân dide-i bina Nâbi

Bostan

İlgili maddeler

Sözlüğe dön