Ara
Menü
ذ

Bi-kâr

ر

Köken ve kullanım

i. fars.

ر

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü

Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü · Süleyman Uludağ

ر) Sa)

  1. İşsiz.
  2. tas. Işi gücü olmayan, tekke çevresinde vakit geçiren, derviş geçinen sünepe ve sürtük, tembel. “Bir merd-i bi-kâr yüz merd-i derkârı kârdan alıkor”. Bkz. Battal.
Bila bâdi Badi terimiyle ariflerin kalplerinde zuhur eden hallere; nurlara ve kalp
safasina işaret edilirken bila badi terimiyle de bâdilerin kaynağına işaret edilir.
Bâdileri yokken var eden Allah'tır. Iptida ve iade O'na aittir.
Sözlüğe dön