beyit -yti

1. “Ev, hane, menzil, konak, mesken” anlamında olan bu söz, “Aynı vezinde iki dizeden oluşan bir nazım birimi.” olarak İslâmî edebiyatta, özellikle de Divan Edebiyatı alanında kullanılan bir terim olarak yaygınlık kazanmıştır. 2. tas. Kalp, gönül. Tasavvuf ehline göre bu söz, “beytullah”tır. İlâhî hakikat ve sırların mabedi olan bu yerde dünya ile ilgili kötülükler asla barmamaz. § tam. beyt-i âtî a. (^î Ou) Öteki dünya, ahiret. beyt-i atik a. (o^ o^) bk. beytu’l-lah beyt-i iddet a. (ojc o^) huk. Evlilikte karı kocanın birlikte oturduğu ev. beyt-i şerîf a. (^^i c^) bk. beytu’l-lah beytü’l-ahzân a. (ji^i o^)

1. Yusuf ü Züleya kıssasında Yusufunu kaybetmenin verdiği üzüntüsünden dolayı Hz. Yakub’un kapandığı çadır. Bu terim, “beyt-i ahzân, beytü’lhüzn, külbe-i ahzân” tamlamaları biçiminde de aynı anlam çerçevesinde ifade edilmiştir. 2. mec. Dünya. beytü’l-arûs a- (j«a>*II ^) Gelin odası, zifaf odası, hacle. beytü’l-harâm a. ÇljJI cmj) bk. beytu’l-lah beytü’l-harem a. ÇjJl cuj) bk. beytü’l-mukaddes beytü’l-izze a. GjJlo^) Kur’ân-ı Kerîm’in Ramazan ayında topraktan indirildiği dünya dairesi içinde bulunan yerin adı. beytu’l-lah a. (dil o^) 1. Allah’ın evi anlamındaki bu söz, Kâbe için kullanılmış ve terimleşmiştir. 2. tas. Kalp, gönül. beytü’l-mâl a. (JUI m) 1. Devlet hâzinesi, devlete ait mal varlığının bütünü ve bununla ilgili idari ve malî kurum, hazîne-i mâliye. 2. Varisleri bilinmeyen veya hazır olmayan ölmüş bir kimsenin mallarmı koruyan ve saklayan daire veya devlet kurumu. beytü’l-makdis a. (^jldl cuj) bk. beytü’l-mukaddes beytü’l-ma'mûr a. (j>uJi cm) 1. Sözlükte “imar edilmiş ev” anlamma olan bu söz, yedinci gökte yapılmış, her gün yetmiş bin meleğin ziyaret ettiği ve ibadet yaptığı kutsal mekân. 2. tas. Allah’ın tecellîgâhı olan inanan insanm kalbi. beytü’l-mukaddes a. (^jidl 1. Hz. Süleyman mabedi, Mescid-i Aksâ. 2. tas. Allah’tan başkasma yer olmayan gönül evi. beytü’z-zifâf a. (ûüjll ^) Gelin odası, hacle.
2. Allah’ın evi anlamındaki bu söz, Kâbe için kullanılmış ve terimleşmiştir. 2. tas. Kalp, gönül. beytü’l-mâl a. (JUI m) 1. Devlet hâzinesi, devlete ait mal varlığının bütünü ve bununla ilgili idari ve malî kurum, hazîne-i mâliye. 2. Varisleri bilinmeyen veya hazır olmayan ölmüş bir kimsenin mallarmı koruyan ve saklayan daire veya devlet kurumu. beytü’l-makdis a. (^jldl cuj) bk. beytü’l-mukaddes beytü’l-ma'mûr a. (j>uJi cm) 1. Sözlükte “imar edilmiş ev” anlamma olan bu söz, yedinci gökte yapılmış, her gün yetmiş bin meleğin ziyaret ettiği ve ibadet yaptığı kutsal mekân. 2. tas. Allah’ın tecellîgâhı olan inanan insanm kalbi. beytü’l-mukaddes a. (^jidl 1. Hz. Süleyman mabedi, Mescid-i Aksâ. 2. tas. Allah’tan başkasma yer olmayan gönül evi. beytü’z-zifâf a. (ûüjll ^) Gelin odası, hacle.
3. Devlet hâzinesi, devlete ait mal varlığının bütünü ve bununla ilgili idari ve malî kurum, hazîne-i mâliye. 2. Varisleri bilinmeyen veya hazır olmayan ölmüş bir kimsenin mallarmı koruyan ve saklayan daire veya devlet kurumu. beytü’l-makdis a. (^jldl cuj) bk. beytü’l-mukaddes beytü’l-ma'mûr a. (j>uJi cm) 1. Sözlükte “imar edilmiş ev” anlamma olan bu söz, yedinci gökte yapılmış, her gün yetmiş bin meleğin ziyaret ettiği ve ibadet yaptığı kutsal mekân. 2. tas. Allah’ın tecellîgâhı olan inanan insanm kalbi. beytü’l-mukaddes a. (^jidl 1. Hz. Süleyman mabedi, Mescid-i Aksâ. 2. tas. Allah’tan başkasma yer olmayan gönül evi. beytü’z-zifâf a. (ûüjll ^) Gelin odası, hacle.
4. Varisleri bilinmeyen veya hazır olmayan ölmüş bir kimsenin mallarmı koruyan ve saklayan daire veya devlet kurumu. beytü’l-makdis a. (^jldl cuj) bk. beytü’l-mukaddes beytü’l-ma'mûr a. (j>uJi cm) 1. Sözlükte “imar edilmiş ev” anlamma olan bu söz, yedinci gökte yapılmış, her gün yetmiş bin meleğin ziyaret ettiği ve ibadet yaptığı kutsal mekân. 2. tas. Allah’ın tecellîgâhı olan inanan insanm kalbi. beytü’l-mukaddes a. (^jidl 1. Hz. Süleyman mabedi, Mescid-i Aksâ. 2. tas. Allah’tan başkasma yer olmayan gönül evi. beytü’z-zifâf a. (ûüjll ^) Gelin odası, hacle.
5. Sözlükte “imar edilmiş ev” anlamma olan bu söz, yedinci gökte yapılmış, her gün yetmiş bin meleğin ziyaret ettiği ve ibadet yaptığı kutsal mekân. 2. tas. Allah’ın tecellîgâhı olan inanan insanm kalbi. beytü’l-mukaddes a. (^jidl 1. Hz. Süleyman mabedi, Mescid-i Aksâ. 2. tas. Allah’tan başkasma yer olmayan gönül evi. beytü’z-zifâf a. (ûüjll ^) Gelin odası, hacle.
6. Hz. Süleyman mabedi, Mescid-i Aksâ. 2. tas. Allah’tan başkasma yer olmayan gönül evi. beytü’z-zifâf a. (ûüjll ^) Gelin odası, hacle.