bey' bi'l-vefâ

bey' bi'l-vefâ a. GLâjlL [Ar. ] Bir satış akdine dayanarak bedeli iade edildiğinde geri alınmak üzere bir malın satın alınması.

Burada “vefa” sözü, tarafların usule uygun olarak yaptıkları vaatleri yerine getirmek, biçiminde tanımlanmaktadır. Bu akit, “bey' bi-şarti'l-vefâ”, “bey'ü'l-câ'iz” veya “bey'ü'lmu'âmele” olarak da adlandırılmıştır. Bu tarz akit, Müslüman halkın faizsiz borç para temin etme yolunda karşılaşabileceği sıkmtıları ortadan kaldırma olarak yorumlanmıştır.

İslâm hukukçulanndan bazıları bu usulü, rehin; bazıları sahih, bazıları da fasid satış akdi olarak nitelemişlerdir. Hanefi mezhebi fıkıhçıları, bu satış akdini, borç veren kimseye bunun karşılığında satın almış olduğu maldan istifadeyi sağlaması, rehin maldan farklı olarak bu istifadenin sürekli olması, borç alanın sonradan bu sözden dönmemesi bakımmdan olumlu bulmuşlardır.