Azîm

(- -M [Ar.] “Büyük, azametli” anlamında olan bu söz, “esmâ'ü’l-hüsnâ” (Allah'ın güzel isimleri)dan “Pek bifyük, ulu, yüce.” anlamında Allah’a nispet edilmiştir. Kur’ân-ı Kerîm’de altı yerde (Bakara suresi, 2 / 255; Şurâ suresi, 42 / 4; Vâkı'a suresi, 56 / 74, 96; Hâkka suresi, 69 / 33, 52) geçen bu terim, “Buyruklarına asla karşı gelinemeyen, zatının ve sıfatlarının özü anlaşılamayacak kadar ulu ve yüce varlık” anlamında Allah’a ad olmuştur. “Azîm” adı Allah’ın doksan dokuz ismini veren İbn Mâce ve Tirmizî rivayetlerindeki listede de yer almıştır.