Tasavvuf Sözlüğü
Arapça, büyük âlem demektir. Zahiren büyük âlem, kainattır. Küçük âlem de insan. Gerçekte kainat, insanda durulmuştur. Ağacın çekirdekte dürülü halde bulunuşu gibi. İnsan, bütün âlemlerin aslıdır. Bu âlem, kamil insan için yaratılmıştır. O halde insan “illeti gâiyye” olduğu için asıldır, mevcudat ise fer’dir. İnsan zahiren küçük, fakat hakikatta büyük bir âlemdir.