Ahz-ı tarikat

şb i+)

1. Tarikat almak.
2. tas. Tarikate girmek ve bir şeyhe bağlanmak, el almak.

5 7

Âkıl

tas. Allah’a ulaşma yolunda bir tarikate girme. l e ahz-ı yed a. (ju iki) tas. Tasavvufta sâlikin mürşitten uf veya velîden el alması. ı u ahz u kabz a. (>j j iki) fik. k Bir sözleşme gereği teslimi k gereken bir şeyin almmasını uf ifade eden fıkıh terimi. y