âhût

Tasavvuf inancına göre, insanın üâhî ve manevî yönü. Bu söz genellikle “nâsût” (bk. bu madde) terimiyle birlikte kullanılmış ve her ikisi hakikatin iki veçhesi olarak yorumlanmıştır. Bu yoruma göre, “lâhût”, Allah’ın Hak olan yönünü, yani bâtmî yönünü; “nâsût” ise halk olan, yani zâhirî yönünü ifade etmiştir.