اخیلیک
Süleyman Uludağ, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü
Kardeşlik, cömertlik ve yiğitlik. Anadolu’da esnaf ve sanatkâr çevrelerinde gelişen; meslek ahlâkını fütüvvet, dayanışma, hizmet ve tasavvufî terbiye ilkeleriyle birleştiren teşkilât ve yaşayış biçimidir.
Ahiliğin tarihî gelişimi yalnız bir kişiye indirgenemez; ancak Anadolu’daki teşkilatlanması özellikle Ahi Evran ve çevresiyle ilişkilendirilir. Meslek öğretimi, helâl kazanç, misafir ağırlama, yoksulu gözetme ve iş ahlâkı birlikte düşünülür.
Fütüvvet ve civanmertlik maddeleriyle karşılaştırınız.
Ben bunda seyreder iken aceb sırra erdim ahi
Bir siz dahi sizde görün dostu bende gördüm ahi
Sûfîlere sohbet gerek, ahilere âhiret gerek
Mecnunlara Leylâ gerek, bana seni gerek seni
Yunus Emre