Abdal

بدال) 1) & Bedel, Bedil. ع Abdalan (Bedel kelimesinin çoğulu olan abdal kelimesi, tekil kabul edilerek Türkçede abdallar (evlatlar gibi], Farsçada abdalan şeklinde çoğul yapılır; bir bakıma çoğulun çoğulu olmaktadır.) Sayıları yedi, yetmiş ya da kırk olarak gösterilen bir evliya zümresi. Abdal-ı Hak, abdullah, evliya, hak erenler. Dünyadan habersiz kalacak kadar kendini ahirete, gönlünü Hakk'a veren saf derun

insanlar, ermişler. Bkz. Büdelâ.

[< Ar. bedel; bedel, bedîl, bidl’in ç. b.; ebdâl sözünden bozma olup teklik biçiminde kullanılagelmiştir.] (ç. b. abdâlân)

1. Dünya işlerinden kendini sıyırarak Allah’a yönelen ve kendini Allah’a adayan, “ricâlü’l-gayb” (bk. bu madde) olarak vasıflandırılan evliyaya verilen ad. 2. Kalender meşrep ve derviş adam. Abdal tekkede, hacı Mekke’de. 3. tas. Necip ve asil kullar olarak nitelenen ve “kutup, iki imam, dört evtâd, yedi ebdâl, kırklar, yetmişler” olarak adlandırılan gayb erenleri arasmda ve hiyerarşik düzende “yediler” arasında gösterilen erenler. § tam. abdâl-ı seb'a a (tuu> Jhı) Yedi erenler olup bunlardan dördü “evtâd” (bk. bu madde), ikisi imam ve biri “kutub” (bk. bu madde) dur.
2. Kalender meşrep ve derviş adam. Abdal tekkede, hacı Mekke’de. 3. tas. Necip ve asil kullar olarak nitelenen ve “kutup, iki imam, dört evtâd, yedi ebdâl, kırklar, yetmişler” olarak adlandırılan gayb erenleri arasmda ve hiyerarşik düzende “yediler” arasında gösterilen erenler. § tam. abdâl-ı seb'a a (tuu> Jhı) Yedi erenler olup bunlardan dördü “evtâd” (bk. bu madde), ikisi imam ve biri “kutub” (bk. bu madde) dur.