Âb-ı hayvân

Hayat suyu, ölümsüzlük suyu. Tasavvuf şiirinde mârifet, ilâhî aşk ve hakikat bilgisi için kullanılan bir mecazdır. Hızır ile İlyas’ın karanlıklar ülkesinde bu suyu bulduğu anlatısı çevresinde, gönlü dirilten irfanı ve mânevî hayatı temsil eder.

Farsça, dirilik suyu Ebedi hayat verdiği zannolunan su. Tasavvufta bu terim “irfan”ın müteradifi olup nurun pırıltıları ve İlâhî tecelliler için de kullanılır.