a'râf

Uâi> J) [Ar. arf’ın ç. b.] “Yüksek yer, burç.” alamındaki bu terim, cennet ile cehennem arasında bulunan ve bu iki yeri birbirinden ayıran surun üzrinde bulunan en yüksek tepenin adı için kullanılmıştır. Kur’ân-ı Kerîm’in yedinci suresinin adı “A'râf’ olup burada hayır ile şer arasında kararsız kalan kimselere hayırh yolun gösterildiği ve uyarıldığı anlatılmaktadır. Bu kimselere “ashâbü’l-a'râf ’ (bk. bu madde) denilmiştir. Bunlar, sevap ve günahları birbirine eşit kimseler olarak nitelenmiş; bundan dolayı da ne cennete ne de cehenneme gitmeleri söz konusu olmuştur. Bundan olayı da orada bekletilmektedirler. Ancak onların Allah’a yakarmaları neticesinde affedilerek cennete gidecekleri inancı da yaygmdır.

Cennet ile Cehennem arasında yer alan ve birinin te'sirinin diğerine geçmesine mâni olan sûrun (engelin) yüksek kısımları.

Arapça. Tepeler demektir. Günah ve sevabı eşit olan kişiler, ne cennete ne de cehenneme giderler. A’raf denen yerde dururlar. Cennetle cehennem arasındaki bir yer. Cenab-ı Hakk’ın sıfatlarıyla tecelli etmesi durumunda, seyretme yeri.