a, mücessime

Allah’ı a cisim olarak düşünenlere veya e cenâb-ı Hakk’a cismanî özellikn ler yakıştırmaya yeltenen kimsekler. ât o Mücîb d. (u ^ j [Ar.] Sözlük anlamı “Dua ve dileklere iyi karşılık verren.” olan bu söz, “esmâ’ü’lrî hüsnâ” (Allah'ın güzel isimleri)dan olup “Duaları, istekleri kkabul eden.” anlamında Allah’a al nispet edilmektedir. Bu isim, Ala lah’ın doksan dokuz ismini ven ren İbn Mâce ve Tirmizî rivayeter lerindeki listede de yer almıştır i- (Tirmizî, “Da'avât”, 82; İbn Mâce, i- “Du’â”, 10) ve Allah’ın fiilî sıfate ları grubu içinde zikredilmektedir. k