Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: person_insights-7- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Altın Silsile’den Altın Halkalar
- Kaynak sayfası
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Gelenek içi anlatı
Editoryal özet
İfk hadisesinden sonra Mıstah’a yaptığı yardımı kesen Hz. Ebû Bekir’in, Nûr sûresinin 22. âyeti üzerine onu bağışlayıp yardımını sürdürmesi.
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Hz. Âişe’ye yöneltilen iftira üzerine inen âyetler onun temizliğini bildirdiğinde, Hz. Ebû Bekir, olaya karışan ve daha önce geçimini desteklediği Mıstah b. Üsâse’ye artık yardım etmeyeceğine yemin etmişti. Mıstah hem yakın akrabası hem de hicret ehli arasında anılan yoksul bir kimseydi; buna rağmen ifk sözünü nakletmiş olması Ebû Bekir’i derinden incitmişti.</p><p>Bunun üzerine Nûr sûresinin 22. âyetinde fazilet ve imkân sahibi kimselerin yakınlarına, yoksullara ve Allah yolunda hicret edenlere yardım etmeyeceklerine dair yemin etmemeleri; onları affedip bağışlamaları emredildi. Âyet, “Allah’ın sizi bağışlamasını istemez misiniz?” hitabıyla sona eriyordu. Hz. Ebû Bekir bu hitabı işitince, “Evet, vallahi Allah’ın beni bağışlamasını isterim” dedi ve Mıstah’a verdiği nafakayı yeniden başlattı; bir daha kesmeyeceğini de bildirdi.</p><p>Gelenek bu hadiseyi, şahsî incinmişlik karşısında Kur’an’ın bağışlama çağrısını öne alma; öfkeye rağmen yakınlık ve yardım hukukunu sürdürme örneği olarak aktarır.</p>
Hz. Âişe’ye yöneltilen iftira üzerine inen âyetler onun temizliğini bildirdiğinde, Hz. Ebû Bekir, olaya karışan ve daha önce geçimini desteklediği Mıstah b. Üsâse’ye artık yardım etmeyeceğine yemin etmişti. Mıstah hem yakın akrabası hem de hicret ehli arasında anılan yoksul bir kimseydi; buna rağmen ifk sözünü nakletmiş olması Ebû Bekir’i derinden incitmişti.
Bunun üzerine Nûr sûresinin 22. âyetinde fazilet ve imkân sahibi kimselerin yakınlarına, yoksullara ve Allah yolunda hicret edenlere yardım etmeyeceklerine dair yemin etmemeleri; onları affedip bağışlamaları emredildi. Âyet, “Allah’ın sizi bağışlamasını istemez misiniz?” hitabıyla sona eriyordu. Hz. Ebû Bekir bu hitabı işitince, “Evet, vallahi Allah’ın beni bağışlamasını isterim” dedi ve Mıstah’a verdiği nafakayı yeniden başlattı; bir daha kesmeyeceğini de bildirdi.
Gelenek bu hadiseyi, şahsî incinmişlik karşısında Kur’an’ın bağışlama çağrısını öne alma; öfkeye rağmen yakınlık ve yardım hukukunu sürdürme örneği olarak aktarır.