Ara
Menü
1 dakikalık okuma

Mıstah’a yardımı yeniden başlatması

İfk hadisesinden sonra Mıstah’a yaptığı yardımı kesen Hz. Ebû Bekir’in, Nûr sûresinin 22. âyeti üzerine onu bağışlayıp yardımını sürdürmesi.

Hz. Ebû Bekir es-SıddîkAltın Silsile’den Altın Halkalar

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: person_insights-7
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Altın Silsile’den Altın Halkalar
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Gelenek içi anlatı
Editoryal özet

İfk hadisesinden sonra Mıstah’a yaptığı yardımı kesen Hz. Ebû Bekir’in, Nûr sûresinin 22. âyeti üzerine onu bağışlayıp yardımını sürdürmesi.

Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Hz. Âişe’ye yöneltilen iftira üzerine inen âyetler onun temizliğini bildirdiğinde, Hz. Ebû Bekir, olaya karışan ve daha önce geçimini desteklediği Mıstah b. Üsâse’ye artık yardım etmeyeceğine yemin etmişti. Mıstah hem yakın akrabası hem de hicret ehli arasında anılan yoksul bir kimseydi; buna rağmen ifk sözünü nakletmiş olması Ebû Bekir’i derinden incitmişti.</p><p>Bunun üzerine Nûr sûresinin 22. âyetinde fazilet ve imkân sahibi kimselerin yakınlarına, yoksullara ve Allah yolunda hicret edenlere yardım etmeyeceklerine dair yemin etmemeleri; onları affedip bağışlamaları emredildi. Âyet, “Allah’ın sizi bağışlamasını istemez misiniz?” hitabıyla sona eriyordu. Hz. Ebû Bekir bu hitabı işitince, “Evet, vallahi Allah’ın beni bağışlamasını isterim” dedi ve Mıstah’a verdiği nafakayı yeniden başlattı; bir daha kesmeyeceğini de bildirdi.</p><p>Gelenek bu hadiseyi, şahsî incinmişlik karşısında Kur’an’ın bağışlama çağrısını öne alma; öfkeye rağmen yakınlık ve yardım hukukunu sürdürme örneği olarak aktarır.</p>

Hz. Âişe’ye yöneltilen iftira üzerine inen âyetler onun temizliğini bildirdiğinde, Hz. Ebû Bekir, olaya karışan ve daha önce geçimini desteklediği Mıstah b. Üsâse’ye artık yardım etmeyeceğine yemin etmişti. Mıstah hem yakın akrabası hem de hicret ehli arasında anılan yoksul bir kimseydi; buna rağmen ifk sözünü nakletmiş olması Ebû Bekir’i derinden incitmişti.

Bunun üzerine Nûr sûresinin 22. âyetinde fazilet ve imkân sahibi kimselerin yakınlarına, yoksullara ve Allah yolunda hicret edenlere yardım etmeyeceklerine dair yemin etmemeleri; onları affedip bağışlamaları emredildi. Âyet, “Allah’ın sizi bağışlamasını istemez misiniz?” hitabıyla sona eriyordu. Hz. Ebû Bekir bu hitabı işitince, “Evet, vallahi Allah’ın beni bağışlamasını isterim” dedi ve Mıstah’a verdiği nafakayı yeniden başlattı; bir daha kesmeyeceğini de bildirdi.

Gelenek bu hadiseyi, şahsî incinmişlik karşısında Kur’an’ın bağışlama çağrısını öne alma; öfkeye rağmen yakınlık ve yardım hukukunu sürdürme örneği olarak aktarır.

Okuma notu

Bu metin gelenek içinde aktarılan bir menkıbedir. Tarihî bir tutanak gibi değil; yolun hafızasını, değerlerini ve anlatı dilini taşıyan bir rivayet olarak okunmalıdır.