Metin ve neşir kaydı
Kalıcı okuma konumu: person_insights-2061- Müellif
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Çevirmen
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Hazırlayan
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Baskı / nüsha
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Bölüm / şiir
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Kaynak
- Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 404-410
- Kaynak sayfası
- 408
- Varak
- Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
- Tamlık / kesilme
- İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
- Rivayet türü
- Gelenek içi anlatı
Editoryal özet
Gelenek içi anlatı, Habîb-i Karamânî'nin yıllar önce işaret ettiği mürşidin Sünbül Sinan olduğunu söyler.
Düzeltilmiş okuma
Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.
Özgün dijital aktarım / ham OCR
CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.
<p>Tokatlı Maksûd Dede gençliğinde bir sanat sahibiydi. Bir gün Habîb-i Karamânî'nin vaazına katıldı; işittiği sözler gönlüne yerleşince meclis dağıldıktan sonra şeyhin hücresine gidip hizmetinde kalmak istedi. Habîb-i Karamânî murakabeden sonra, “Seni irşad edecek aziz henüz hilâfet seccadesine geçmedi” dedi.</p><p>Maksûd Dede bu işaret üzerine on beş yıl memleketinde kaldı; ardından İstanbul'a giderek on beş yıl daha bekledi. Nihayet bir cuma günü Ayasofya'da namaz kıldı, Sünbül Sinan'ın vaazını dinledi ve zikir halkasına katıldı. Otuz yıl önce kendisine bildirilen mürşidin Sünbül Sinan olduğunu anladı. Elini öpmeye vardığında Sünbül Sinan, Habîb-i Karamânî'nin eski sözüne işaret ederek onu kabul etti.</p><p>Maksûd Dede yıllarca hizmet ederek yolunu tamamladı; hilâfetle önce Hayrabolu'ya, sonra Siroz'a gitti. Ya'kūb Efendi onu görmek için Siroz'a vardığında şehir kenarında nurlu yüzlü bir ihtiyar kendisini karşıladı ve daha sorulmadan “Oğul, Maksûd'u mu ararsın?” dedi. Böylece Ya'kūb Efendi aradığı kişinin karşısındaki zat olduğunu anladı.</p>
Tokatlı Maksûd Dede gençliğinde bir sanat sahibiydi. Bir gün Habîb-i Karamânî'nin vaazına katıldı; işittiği sözler gönlüne yerleşince meclis dağıldıktan sonra şeyhin hücresine gidip hizmetinde kalmak istedi. Habîb-i Karamânî murakabeden sonra, “Seni irşad edecek aziz henüz hilâfet seccadesine geçmedi” dedi.
Maksûd Dede bu işaret üzerine on beş yıl memleketinde kaldı; ardından İstanbul'a giderek on beş yıl daha bekledi. Nihayet bir cuma günü Ayasofya'da namaz kıldı, Sünbül Sinan'ın vaazını dinledi ve zikir halkasına katıldı. Otuz yıl önce kendisine bildirilen mürşidin Sünbül Sinan olduğunu anladı. Elini öpmeye vardığında Sünbül Sinan, Habîb-i Karamânî'nin eski sözüne işaret ederek onu kabul etti.
Maksûd Dede yıllarca hizmet ederek yolunu tamamladı; hilâfetle önce Hayrabolu'ya, sonra Siroz'a gitti. Ya'kūb Efendi onu görmek için Siroz'a vardığında şehir kenarında nurlu yüzlü bir ihtiyar kendisini karşıladı ve daha sorulmadan “Oğul, Maksûd'u mu ararsın?” dedi. Böylece Ya'kūb Efendi aradığı kişinin karşısındaki zat olduğunu anladı.