Ara
Menü
1 dakikalık okuma

Otuz yıl sonra mürşidiyle karşılaşma

Gelenek içi anlatı, Habîb-i Karamânî'nin yıllar önce işaret ettiği mürşidin Sünbül Sinan olduğunu söyler.

Maksûd DedeNev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 404-410 · s. 408

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: person_insights-2061
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakâ’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 404-410
Kaynak sayfası
408
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Gelenek içi anlatı
Editoryal özet

Gelenek içi anlatı, Habîb-i Karamânî'nin yıllar önce işaret ettiği mürşidin Sünbül Sinan olduğunu söyler.

Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Tokatlı Maksûd Dede gençliğinde bir sanat sahibiydi. Bir gün Habîb-i Karamânî'nin vaazına katıldı; işittiği sözler gönlüne yerleşince meclis dağıldıktan sonra şeyhin hücresine gidip hizmetinde kalmak istedi. Habîb-i Karamânî murakabeden sonra, “Seni irşad edecek aziz henüz hilâfet seccadesine geçmedi” dedi.</p><p>Maksûd Dede bu işaret üzerine on beş yıl memleketinde kaldı; ardından İstanbul'a giderek on beş yıl daha bekledi. Nihayet bir cuma günü Ayasofya'da namaz kıldı, Sünbül Sinan'ın vaazını dinledi ve zikir halkasına katıldı. Otuz yıl önce kendisine bildirilen mürşidin Sünbül Sinan olduğunu anladı. Elini öpmeye vardığında Sünbül Sinan, Habîb-i Karamânî'nin eski sözüne işaret ederek onu kabul etti.</p><p>Maksûd Dede yıllarca hizmet ederek yolunu tamamladı; hilâfetle önce Hayrabolu'ya, sonra Siroz'a gitti. Ya'kūb Efendi onu görmek için Siroz'a vardığında şehir kenarında nurlu yüzlü bir ihtiyar kendisini karşıladı ve daha sorulmadan “Oğul, Maksûd'u mu ararsın?” dedi. Böylece Ya'kūb Efendi aradığı kişinin karşısındaki zat olduğunu anladı.</p>

Tokatlı Maksûd Dede gençliğinde bir sanat sahibiydi. Bir gün Habîb-i Karamânî'nin vaazına katıldı; işittiği sözler gönlüne yerleşince meclis dağıldıktan sonra şeyhin hücresine gidip hizmetinde kalmak istedi. Habîb-i Karamânî murakabeden sonra, “Seni irşad edecek aziz henüz hilâfet seccadesine geçmedi” dedi.

Maksûd Dede bu işaret üzerine on beş yıl memleketinde kaldı; ardından İstanbul'a giderek on beş yıl daha bekledi. Nihayet bir cuma günü Ayasofya'da namaz kıldı, Sünbül Sinan'ın vaazını dinledi ve zikir halkasına katıldı. Otuz yıl önce kendisine bildirilen mürşidin Sünbül Sinan olduğunu anladı. Elini öpmeye vardığında Sünbül Sinan, Habîb-i Karamânî'nin eski sözüne işaret ederek onu kabul etti.

Maksûd Dede yıllarca hizmet ederek yolunu tamamladı; hilâfetle önce Hayrabolu'ya, sonra Siroz'a gitti. Ya'kūb Efendi onu görmek için Siroz'a vardığında şehir kenarında nurlu yüzlü bir ihtiyar kendisini karşıladı ve daha sorulmadan “Oğul, Maksûd'u mu ararsın?” dedi. Böylece Ya'kūb Efendi aradığı kişinin karşısındaki zat olduğunu anladı.

Okuma notu

Bu metin gelenek içinde aktarılan bir menkıbedir. Tarihî bir tutanak gibi değil; yolun hafızasını, değerlerini ve anlatı dilini taşıyan bir rivayet olarak okunmalıdır.