Köy dervişine çocukları temaşa öğüdü

Rivayete göre uzak köylerden birinden Kırşehir’e gelen bir köylü dergâhta nasip alır ve bir müddet âyinlere katılır. Köyüne dönmeden önce Türâbî Dedebaba’yı ziyaret ederek, “Baba erenler, ben köyüme dönüyorum; fakat orada benden başka Bektaşî yok. Kendi kendime nasıl âyin yapıp ibadet edeyim?” diye sorar.

Türâbî ona, köyünde bir mektep varsa küçük çocukları mektebe gidip gelirken temaşa etmesini öğütler. Tezin yorumunda çocukların saflığına yönelen bu dikkat, ibadeti yalnız merasimle sınırlamayan; yaratılıştaki temizlik ve masumiyeti seyretmeyi mânevî tefekküre dönüştüren bir cevap olarak ele alınır.

Anlatı Enver Beşe’nin Kırşehir yöresinden derleyip 1951’de yayımladığı sözlü kültür kayıtları arasındadır. Türâbî’nin kelimesi kelimesine doğrulanmış tarihî sözü gibi değil, ona nispet edilen irfan tavrını gösteren gelenek anlatısı olarak sunulur.