Anlatıya göre bütün Anadolu’da ağır bir kış hüküm sürmekte, Kırşehir ve çevresi karla kaplanmakta; dağlar ve yollar haftalarca geçit vermemektedir. Türâbî Dedebaba böyle bir günde dergâhın bahçesine çıkar ve dervişinden köpekleri kapıdan dışarı salmasını ister.
Akşama doğru köpekler, karda ve yolda kalmış beş-on kişilik bir yolcu kafilesiyle birlikte dergâha döner. Böylece yolcular dergâha ulaşır ve kış şartlarından kurtulur.
Tez, bu anlatının Enver Beşe tarafından Kırşehir ve yöresinden derlendiğini, 1951’de Türk Folklor Araştırmaları dergisinde yayımlandığını bildirir. Dolayısıyla kayıt, olayın gerçekleştiği döneme ait bir tutanak değil; Türâbî’nin himmet ve misafirperverlik hafızasını taşıyan sözlü kültür malzemesidir.