Ara
Menü
1 dakikalık okuma

Tevhide başlamak için mekân araması

Edirne'de irşadla görevlendirilince şehrin bütün camilerini dolaşmış, tevhide başlamak için uygun bir yer arayıp nehir kenarındaki harap Şahmelik Zâviyesi'nde karar kılmıştır.

Şeyh Âşık Mûsâ EfendiHüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ

Metin ve neşir kaydı

Kalıcı okuma konumu: person_insights-11516
Müellif
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Çevirmen
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Hazırlayan
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Baskı / nüsha
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Bölüm / şiir
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Kaynak
Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ
Kaynak sayfası
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Varak
Bilinmiyor / kayıt belirtilmemiş
Tamlık / kesilme
İncelenmedi; tamlık veya kesilme doğrulanmadı
Rivayet türü
Gelenek içi anlatı
Editoryal özet

Edirne'de irşadla görevlendirilince şehrin bütün camilerini dolaşmış, tevhide başlamak için uygun bir yer arayıp nehir kenarındaki harap Şahmelik Zâviyesi'nde karar kılmıştır.

Düzeltilmiş okuma

Ayrı bir düzeltilmiş okuma kaydı henüz yok. Gösterilen kaynak aktarımı onaylanmış düzeltme değildir.

Özgün dijital aktarım / ham OCR

CMS’deki metin burada değiştirilmeden saklanır; etiketler ve olası OCR hataları özgün aktarımın parçasıdır. Basılı nüsha ile karşılaştırma durumu yukarıdadır.

<p>Sefîne'nin naklettiğine göre Âşık Mûsâ, Edirne'de irşada me'mûr buyurulduğunda işe zikir halkasını kurmakla değil, o halkanın kurulacağı yeri aramakla başlamıştır. Metin onun &ldquo;umûm cevâmi'-i şerîfeyi&rdquo; gezdiğini, yani şehrin bütün camilerini dolaştığını söyler.</p><p>Aradığı şey açıkça tanımlanmıştır: &ldquo;bed'-i tevhîd&rdquo; için, yani tevhid zikrine başlamak için münasip bir mahal. Seçimi şehrin büyük camilerinden biri değil, nehir kenarında bulunan, harâba yüz tutmuş ve vaktiyle misafirlere tahsis edilmiş olan Şahmelik Zâviyesi olmuş; orada ikamete başlamıştır.</p><p><strong>Çerçeve.</strong> Bu anlatı, kerâmet içermediği hâlde bir menkıbe gibi kurulmuştur: mâmur bir camiyi değil viran bir misafirhaneyi seçmek, tasavvuf edebiyatında ihyâ fikrinin standart imgesidir ve şeyhin mütevâzı tercihini vurgulamak için anlatılır. Tarihî kayıt olarak sabit olan, Şahmelik Zâviyesi'nin Edirne'de Gülşeniyye'nin merkezi hâline gelmesidir; mekânın nasıl seçildiğine dair sahne ise gelenek anlatısına aittir. Sefîne zâviyenin bulunduğu nehri adlandırmaz, burada da adlandırılmamıştır.</p>

Sefîne'nin naklettiğine göre Âşık Mûsâ, Edirne'de irşada me'mûr buyurulduğunda işe zikir halkasını kurmakla değil, o halkanın kurulacağı yeri aramakla başlamıştır. Metin onun “umûm cevâmi'-i şerîfeyi” gezdiğini, yani şehrin bütün camilerini dolaştığını söyler.

Aradığı şey açıkça tanımlanmıştır: “bed'-i tevhîd” için, yani tevhid zikrine başlamak için münasip bir mahal. Seçimi şehrin büyük camilerinden biri değil, nehir kenarında bulunan, harâba yüz tutmuş ve vaktiyle misafirlere tahsis edilmiş olan Şahmelik Zâviyesi olmuş; orada ikamete başlamıştır.

Çerçeve. Bu anlatı, kerâmet içermediği hâlde bir menkıbe gibi kurulmuştur: mâmur bir camiyi değil viran bir misafirhaneyi seçmek, tasavvuf edebiyatında ihyâ fikrinin standart imgesidir ve şeyhin mütevâzı tercihini vurgulamak için anlatılır. Tarihî kayıt olarak sabit olan, Şahmelik Zâviyesi'nin Edirne'de Gülşeniyye'nin merkezi hâline gelmesidir; mekânın nasıl seçildiğine dair sahne ise gelenek anlatısına aittir. Sefîne zâviyenin bulunduğu nehri adlandırmaz, burada da adlandırılmamıştır.

Okuma notu

Bu metin gelenek içinde aktarılan bir menkıbedir. Tarihî bir tutanak gibi değil; yolun hafızasını, değerlerini ve anlatı dilini taşıyan bir rivayet olarak okunmalıdır.