1813 Mahalletü'l-Kübrâ'dan 1887 Ustrumca'ya uzanan eğitim ve irşad yolculuğu üzerine iki kaynağın birlikte ve kaynak türleri ayrılarak okunmasına dayalı editoryal dosya.
Ezher yılları
1813'te Mısır'da doğan Nûru'l-Arabî, yedi yaşından itibaren Ezher'de Hasan el-Kuveysnî'nin yanında yetişti. Erken yaşta başlayan bu eğitim, sonraki müderrislik ve şerh faaliyetlerinin ilmî zeminini oluşturdu.
Yanya, Hicaz ve Rumeli
1828'de Yanya'ya geçti; Nakşibendî çevreyle ilişki kurdu. Hac yolculuklarında hadis, Halvetî-Şâbânî ve Ekberî geleneklerle irtibatı genişledi. 1833 sonrasında Selanik, Serez, Doyran, Koçana, Üsküp ve Ustrumca hattında çalıştı.
İrşadın belirginleşmesi
1843'te Nakşibendî icazet aldığı, 1851'den itibaren tevhid makamlarını Melâmî neşeyle telkin ettiği kaydedilir. İstanbul ziyaretleri çevresini ulema, bürokrasi ve tasavvuf ağlarıyla buluşturdu.
Ustrumca
1879'da Ustrumca'ya yerleşti ve 12 Mart 1887'de burada vefat etti. Türbesinin sonraki siyasî dönemlerde ortadan kaldırılması ve yeniden inşası, Balkanlardaki Melâmî hafızanın değişen kamusal görünürlüğünü gösterir.