Ara
Menü

Tabib Süleyman Efendi

Tabib Süleyman Efendi (ö. 1726), Reisü'l-etıbbâ Nuh Efendi'nin ailesine hocalık ederken tıp öğrenen, saray tabipleri arasına giren ve medreselerde ders veren Osmanlı hekimidir.

Vefat
1726
Unvan
Müderris ve saray tabibi

Tahsil ve ta‘lik yazısı

İstanbul'da yetişti; 1106/1695'teki imtihanın ardından Sultan Bayezid Medresesi'nde hücreye kabul edildi ve 1107/1696'da mülâzemet aldı. Ta‘lik yazısındaki mahareti meslek yolunu değiştirdi.

Nuh Efendi çevresinde tıp

Eski reisü'l-etıbbâ Nuh Efendi'nin çocuklarına hoca tayin edildi. Bu sırada Nuh Efendi'den tıbbın inceliklerini öğrendi ve saray tabipleri arasına katıldı.

Medrese görevleri

1116/1704'te Şah Sultan dersiyyesinin ilk müderrisi oldu; Canbaziyye, Hacı Hasanzâde, Sahn, Sinan Paşa, Mihrimah Sultan, Şah Sultan ve Âişe Sultan medreselerinde ders verdi.

Vefatı

12 Muharrem 1138/1725-26'da yakıcı humma sebebiyle vefat etti. Cenaze namazı Fâtih Camii'nde kılındı ve Edirnekapı dışında defnedildi.

Kaynak portresi

Şeyhî onu beden ve din ilimlerini birleştiren, özellikle tıpta maharetli bir hekim olarak över. Bu ifade dönem biyografi dilidir; adı verilmeyen eserler türetilmemiştir.

Eğitim ve irşad çevresi

Kaynak kaydında eğitim ve tasavvuf çevresi Sultan Bayezid Medresesi duraklarıyla görünür hâle gelir. Adı geçen başlıca bağlar Reisü'l-Etibbâ Nuh Efendi (hocası) şeklindedir.

Görev ve hareket çizgisi

Kayıtlarda öne çıkan duraklar 1704 dolaylarında Şah Sultan Dersiyyesi (müderris), 1707 dolaylarında Canbaz Mustafa Medresesi (müderris), 1710 dolaylarında Kara Çelebizâde Mahmud Efendi Medresesi (müderris), 1713 dolaylarında Hüsrev Kethüdâ Sâniye Medresesi (müderris) ve 1717 dolaylarında Hacıhasanzâde Medresesi (müderris) olarak sıralanır. Bu seçki bütün tayinleri değil, hayat çizgisini görünür kılan başlıca durakları gösterir.

COĞRAFÎ HAFIZA3 coğrafî bağlantı
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi3 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Vekāyi‘u’l-Fuzalâ, c. 4, s. 3133-3134
  2. [2]İSAM Ulema Veritabanı
Ortak kaynak kataloğunu aç →