Ara
Menü

Şeyh Sâfî Efendi (Ca‘ferağa)

Şeyh Sâfî Efendi (Ca‘ferağa), Sefîne-i Evliyâ'nın 1924-25 İstanbul tekke cetvelinde şehremini ca‘ferağa tekkesi'nin 1924-25 postnişini olarak kaydedilir.

Yol
Rifâiyye
Mekân
1 bağlantı
Unvan
Şehremini Ca‘ferağa Tekkesi'nin 1924-25 postnişini

1924-25 tekke cetvelindeki kaydı

Şeyh Sâfî Efendi (Ca‘ferağa), Hüseyin Vassâf'ın tekkeler kapanmadan hemen önce hazırladığı İstanbul cetvelinde şehremini ca‘ferağa tekkesi'nin 1924-25 postnişini olarak görünür.

Kayıt sınırı

Bu bağlantı postnişinlik görevini ve ilgili tekkenin o tarihteki Rifâî aidiyetini doğrular. Aynı adı taşıyan başka şeyhlerle özdeşlik kurulmamış; doğum, vefat ve silsile bilgileri belgesiz tahminle doldurulmamıştır.

COĞRAFÎ HAFIZAŞehremini Ca‘ferağa TekkesiMekân kayıtlarına git →
Koordinatlı mekânŞehir düzeyi1 nokta · 0 kesin koordinat. Kümeye tıklayarak yaklaşın; tek noktadan mekân dosyasını açın.

Ağ ve yol

Kavram dünyası

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Ca‘ferağa Tekkesi'nin Rifâî-Sayyâdî kimliği

Şehremini'deki Cafer Ağa Mescidi 1317/1899'da yenilenip 'Hüdâiyye Tekkesi' adını almış, bu tarihten sonra Rifâîliğin Sayyâdî koluna bağlı bir mescit-tekke niteliği kazanmıştır.

Metni gösterMetni daralt

Fatih ilçesinde, Şehremini'de, İbrâhim Çavuş mahallesinde bulunan Cafer Ağa Mescidi'nin kapısı üzerindeki kitâbe, yapının 1317/1899'da yeniden inşa edildiğini bildirir. Kitâbeye göre yapıyı, Rifâî tarikatının Sayyâdî kolundan 'Ebü'l-Hüdâ' lakaplı Şeyh Seyyid Ahmed Safi Efendi, vefat eden kardeşi Seyyid Mehmed Nûreddin Bey'in adına yaptırmış ve ona 'Hüdâiyye Tekkesi' adını vermiştir.

Mescidin bugünkü şeklini aldığı bu yenilemeden sonra Rifâîliğin Sayyâdî koluna bağlı bir mescit-tekke niteliği kazandığı anlaşılmaktadır. Yapı 1970'te betonarme olarak yenilenmiş; mihrap duvarının önünde on kadar mezarı barındıran küçük bir hazîre bulunmaktadır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı.

Tekke, türbe ve irşad coğrafyası

Bu dosyada izlenebilen kaynaklar

Bu liste biyografi, ilişki, anlatı ve mekân kayıtlarında açıkça taşınan kaynak künyelerini bir araya getirir. Paragraf düzeyinde kaynağı belirlenmemiş iddialara sonradan dipnot uydurulmaz.

  1. [1]Hüseyin Vassâf, Sefîne-i Evliyâ, Cilt V, 1924-25 İstanbul tekke cetveli, s. 300-301
Ortak kaynak kataloğunu aç →