Ara
Menü

Samsûnîzâde Ahmed Efendi

Samsûnîzâde Ahmed Efendi (ö. 978/1570), köklü bir ilmiye ailesinden yetişmiş; Bursa, Edirne, İstanbul ve Halep kadılıklarıyla geniş teftiş görevlerinde bulunmuş Osmanlı âlimidir.

Vefat
1570
Unvan
Kadı, müderris ve imparatorluk müfettişi

İlmiye ailesi ve tahsil

Dedesi II. Bayezid devrinde kazaskerlik, babası Edirne kadılığı yapmış köklü bir ilmiye ailesindendi. Sarı Gürz Efendi'nin yanında yetişti ve onun ailesiyle evlilik bağı kurdu; Müeyyedzâde Efendi'den mülâzemet aldı.

Medrese ve kadılık çizgisi

Murad Paşa, Hacı Hasanzâde, Edirne Halebiyye, Mustafa Paşa, Bursa Sultâniyye, Edirne Bayezid ve İstanbul Bayezid medreselerinde görev yaptı. Bursa, Edirne ve İstanbul kadılıklarında bulundu; daha sonra Halep kadılığı yaptı.

Anadolu ve Şam teftişleri

954/1547-48'de Anadolu ile Arap ve Acem vilâyetlerinde geniş bir teftişe memur edildi. Şam beylerbeyinin uygulamalarını araştırırken sunduğu sicil kayıtlarından biri saray çevresince inandırıcı bulunmayınca gözden düştü. Bu olay, kaynağın taraflı anlatımıyla değil; teftiş, belge değerlendirmesi ve idarî sonuç ekseninde sunulmuştur.

Son yılları ve vefatı

Halep kadılığından 970/1562-63'te ayrıldı; yüz akçe vazifeyle ilim ve ibadete yöneldi. 978 Zilhiccesinde, 1570'te vefat etti.

Ağ ve yol

Menkıbeler

İlk 1 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

Meczup ve sadaret anlatısı

Bir dua talebi etrafında kurulan gelenek içi yükselme ve azil hikâyesi.

Tam anlatıyı okuAnlatıyı daralt
Menâkıbnâme’de tam metni aç

Olayın özeti

Bir dua talebi etrafında kurulan gelenek içi yükselme ve azil hikâyesi.

Meczubun talebi

Samsûnîzâde Ahmed Efendi'ye bir meczup gelerek yüksek makama ulaşması için dua edebileceğini, karşılığında bir bedel verilmesini ve bir kişinin azat edilmesini istedi. Samsûnîzâde bu alışveriş görünümündeki teklifi kabul etmedi.

Azil haberi

Rivayete göre meczup, talebin reddedilmesinden sonra makamın kalıcı olmayacağını ve azlin yaklaşacağını söyledi. Samsûnîzâde'nin görevden uzaklaştırılması bu sözle ilişkilendirildi. İdarî kararın gerçek siyasî sebepleriyle meczubun sözü aynı kanıt düzeyinde değildir.

Kaynak sınırı

Kaynak, bir meczubun sadaret için bedel ve azat talep ettiği, Samsûnîzâde'nin bunu reddettiği ve ardından görevden uzaklaştırılacağının haber verildiği bir anlatı aktarır. Bu kayıt idarî kararın tarihî sebebi değil, gelenek içi hikâyedir.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, s. 556-575.