HAYATI VE TARİHTEKİ YERİ
Şeyh Şâkir Muhammed Efendi
Meşâyıh-ı Cerrâhiyye’dendir. Fâtih’te Nişânî Muhammed Paşa Zâviyesi’nde,
yol üzerinde medfûndur. Medfeninin tevsî’-i turuk münâsebetiyle yola gitmesi
me’mûl-i kavîdir. Bu zâviyede meşîhati vardır. Etvâr-ı seb’a hakkında bir risâlesi ve
bir de Dîvân’ı vardır. 1269/(1853)’da irtihâl-i dâr-ı naîm eylemiştir.
“Muazzez göçdü yâ hû Şeyh Şâkir bezm-i dîdâra”
()معزز كوجدى يا هو شيخ شاكر بزم ديداره
târîhidir.30
(Bu dergah), 1189/(1775) senesinde Abdülhamîd-i evvel zamânında ta’mîr olunmuştur.
Hadîkatü’l-Cevâmi’de Şeyh Mustafa Efendi’nin irtihâli, 1166/(1753) gösterilmiştir. Yıldız Dede
kurbunda defn olunduğunu yazıyor. Yerine halîfesi Seyyid Muhammed Dede şeyh olup, yirmidört
sene meşîhatten sonra, 1190/(1776)’da irtihâl edip, şeyhi yanında vedîa-i hâk-i rahmet kılınmış,
yerine akrabâsından Seyyid Ömer Efendi şeyh olmuştur.
Verilen ibârenin noktalı harflerinin hesaplanmasından 1266 çıkmaktadır. (H)
RAÛFİYYE-İ HALVETİYYE
