Rıfkî Hemşirezâdesi Ahmed Efendi

Kaynak onu “el-Mevlâ Ahmed ibn Mehmed” diye tanıtır ve şöhretinin kaynağını hemen belirtir: II. Mustafa devri âlimlerinden Rıfkî Mehmed Efendi’nin hemşirezâdesi, yani kız kardeşinin oğludur. Kendi adı yerine bu akrabalık nisbesiyle anılmıştır.

Bağ yalnız isimde kalmaz: 1126 Şâbanında Hammâmiyye Medresesi’ne, dayısı Rıfkî Efendi’nin mülâzımı olan İbrâhim Efendi’nin yerine getirilmiştir.

Babası Mehmed Efendi, kaynağın ifadesiyle “Anadolu kalem-revinde” görev yapan, sıfatları övülen kadılar zümresindendi. Ailenin ilmiye ile bağı böylece hem baba hem dayı tarafından gelmektedir.

Meslek hakkını Kızıl Mûsâ Efendi’den aldığı mülâzemetle kazandı ve tedris yoluna girdi. Bundan sonra usulünce dereceleri geçerek kırk akçeli medreseye ulaştı, oradan da mâzul olarak yeni bir tayin beklemeye başladı.

Maddenin sonundaki değerlendirme onu hâlinin salâhıyla tanınmış biri diye anar ve hemen ardından uzun yıllar (“müddet-i medîd”) Mahmud Paşa Mahkemesi’nde kitâbet hizmetiyle vakit geçirdiğini kaydeder.

Mahkeme kâtipliği, medrese kürsüsünden farklı olarak günlük hukukî işleyişin içinde durmak demekti; kadılığa uzanan yolu bu tecrübe hazırlamıştır.

Meslek hayatının son ve en yüksek görevi Sofya kadılığıdır: 1137 Şevvalinin dördüncü günü, aynı yılın Zilkadesi başından geçerli olmak üzere Babadağlı Ali Efendi’nin yerine tayin edildi.

Vefatının ardından boşalan bu mansıba, Erzurum kadılığından ayrılmış Fındıkzâde Feyzullah Efendi getirilmiştir.

1138 Zilhiccesinin sonlarında vefat etti. Kayıt, bu tarihten ve boşalan mansıbın kime verildiğinden başka bir ayrıntı — cenaze, defin yeri, mezar taşı — vermez.