Ara
Menü

Ebüssuûdzâde Mustafa Efendi

Ebüssuûdzâde Mustafa Efendi (965-1008/1557-1599), Şeyhülislâm Ebüssuûd Efendi'nin oğlu; Sahn müderrisliğinden Selânik, Galata, Bursa, Edirne ve İstanbul kadılıklarına, ardından Anadolu kazaskerliğine yükselmiş Osmanlı âlimidir.

Doğum
1557
Vefat
1599
Unvan
Anadolu kazaskeri, kadı ve müderris

Aile ve tahsil

965/1557-58'de doğdu. Şeyhülislâm Ebüssuûd Efendi'nin oğlu olarak ilk tahsilini babasından gördü ve bir süre onun ders halkasında muîdlik yaptı.

Medrese ve kadılık çizgisi

982/1574'te Sahn-ı Semân müderrisliğine getirildi; bir azil arasından sonra yeniden Sahn'da, ardından Edirne Selimiye'de görev yaptı. Selânik, Galata, Bursa, Edirne ve İstanbul kadılıklarında bulundu. 1003/1595'te Anadolu kazaskeri oldu; kısa bir emeklilikten sonra yeniden İstanbul kadılığına ve 1007/1598-99'da Rumeli kazaskerliğine tayin edildi.

İlmî kimliği ve yazısı

Kaynak özellikle fıkıh ve usuldeki yetkinliğini, hüküm verirken kararlılığını ve idarede doğruluğunu vurgular. Güzel yazısıyla uzun fıkıh metinlerini istinsah edip hâşiyeler yazdığı belirtilir.

Vefatı

1008 Saferinin 15. günü/1599'da, kırk üç yaşına girmişken vefat etti. Eyüp'te babası Ebüssuûd Efendi'nin yanına defnedildi.

Ağ ve yol

Eserleri ve metinleri

İlk 1 kayıt gösteriliyor

TARİHÎ KAYIT

Fıkıh metinleri üzerindeki hâşiyeleri

Güzel yazıyla çoğaltılan uzun fıkıh eserleri ve kenar notları.

Metni gösterMetni daralt

Nev‘îzâde, Mustafa Efendi'nin Dürer ve Gurer gibi uzun fıkıh metinlerini güzel yazısıyla istinsah ettiğini ve üzerlerine hâşiyeler eklediğini kaydeder. Belirli nüsha görülmeden bunlar bağımsız, tamamlanmış kitaplar halinde çoğaltılmamıştır.

Biyografik veya metinsel kaynak kaydı. Kaynak: Nev‘îzâde Atâyî, Hadâ’iku’l-Hakā’ik fî Tekmileti’ş-Şakā’ik, c. II, s. 1161-1168; TDV İslâm Ansiklopedisi, Hoca Sâdeddin Efendi ve Tâcü't-Tevârîh maddeleri.