Ara
Menü

Bıçakcılar İmamı Abdullah Efendi

Bıçakcılar İmamı Abdullah Efendi (ö. 1748), altmış yılı aşan tedris hayatı bulunan, Fâtih Camii'nde vaizlik yapan ve seksen altı yaşında vefat eden İstanbul âlimidir; Yûsufefendizâde Abdullah Hilmi ile aynı kişi değildir.

Vefat
1748
Unvan
Müderris, vaiz ve şeyh

Ailesi ve tahsili

Abdullah Efendi İstanbul'da ilim ve irşad çevresine mensup bir ailede yetişti. Babası Şeyh Hacı Mehmed Efendi, kaynakta ders veren ve dönemin âlimlerince takdir edilen bir müderris olarak tanıtılır. Abdullah Efendi aklî ve naklî ilimleri önce babasından, ardından devrinin diğer hocalarından tahsil etti.

Altmış yılı aşan tedris hayatı

İzzî, onun altmış yılı aşkın süre faydalı ilimleri okuttuğunu ve talebeler yetiştirdiğini kaydeder. Bu uzun öğretim faaliyeti sebebiyle yalnız “Bıçakcılar İmamı” lakabıyla değil, müderris ve vaiz kimliğiyle de değerlendirilmelidir.

Vaaz ve irşad

Bir tarikat çevresine giriş yaptığı belirtilmekle birlikte kaynak yolun ve mürşidin adını vermez. Bu sebeple dosyaya tahminî tarikat aidiyeti veya silsile halkası eklenmemiştir. Fâtih Sultan Mehmed Camii'nde vaizlik yaptı; ders ve nasihat meclisleri geniş bir dinleyici topluluğunu bir araya getirdi.

Son yılları

İleri yaşlarında evinden çıkamayacak kadar güçten düşmesine rağmen evindeki hadis ve ders halkalarını sürdürdü. Kaynak vefatında seksen altı yaşında olduğunu bildirir; buna göre doğumu yaklaşık 1661-1662 yıllarına yerleştirilebilir, ancak kesin doğum yılı verilmez.

Vefatı ve defin yeri

23 Muharrem 1161'de, 24 Ocak 1748'de İstanbul'da vefat etti. Cenaze namazı Fâtih Camii'nde kılındı. Naaşı Okmeydanı tarafında, Aynalıkavak İskelesi'nin gerisindeki mezarlığa defnedildi. Tarihî tarif bugünkü kesin mezar noktasını belirlemeye yetmediği için koordinat üretilmemiştir.

Cenaze yolundaki garip

İzzî'nin aktardığına göre ağır kış şartlarında Yârhisar Camii musallâsında sahipsiz kalan bir garibin cenazesi, Abdullah Efendi'nin cenaze alayına katılanlar tarafından kaldırıldı; namazı kılınıp onun mezarının yanına defnedildi. Kayıt kroniğin ibret anlatısı olarak korunur; metindeki dinî söz hadis diye kesin biçimde nispet edilmez.

Yûsufefendizâde ile karıştırılmaması

Bazı kataloglar “Bıçakçılar imamı” lakabını Yûsufefendizâde Abdullah Hilmi için de kullanır. Ancak Yûsufefendizâde'nin babası Şeyhülkurrâ Mehmed Efendi, vefatı 1167/1754'tür. İzzî'nin kaydındaki kişinin babası Şeyh Hacı Mehmed, vefatı 1161/1748 ve yaşı seksen altıdır. Ayrıca sonraki kaynaklarda “Bıçakçılar İmamı hafîdi” diye anılan Seyyid Mehmed Fâiz'in dedesi de 1748'de ölen Abdullah Efendi'dir. Bu deliller iki şahsın ayrı tutulmasını gerektirir.

Ağ ve yol

Menkıbeler

İlk 1 kayıt gösteriliyor

MENKIBE · GELENEK İÇİ

Cenaze yolundaki garip

İzzî Tarihi, Abdullah Efendi'nin cenazesiyle aynı gün kaldırılan sahipsiz bir garibin cenazesini İstanbul'un kış şartları ve dayanışma hafızası içinde aktarır.

Tam anlatıyı okuAnlatıyı daralt
Menâkıbnâme’de tam metni aç

İzzî'nin kaydına göre Abdullah Efendi'nin vefat ettiği gün hava son derece soğuktu. Yârhisar Camii musallâsında, kimsesi bulunmadığı için kaldırılmadan bekleyen bir garibin cenazesi vardı. Abdullah Efendi'nin cenazesine katılan topluluk bu naaşı da sahipsiz bırakmadı; cenazeyi beraberinde götürerek namazını kıldı ve Abdullah Efendi'nin mezarının yanına defnetti.

Kronik bu karşılaşmayı yalnız bir defin ayrıntısı olarak değil, ölüm karşısındaki eşitliği ve kimsesiz bir Müslümanın cenazesini üstlenme sorumluluğunu hatırlatan ibret levhası biçiminde anlatır. Kaydın içinde yer alan dinî ifade, senedi ayrıca gösterilmediği için sahih hadis diye sunulmaz; burada İzzî'nin tarih anlatısı içindeki ahlâkî yorum olarak korunur.

Bu anlatı gelenek hafızasına aittir; doğrulanabilir tarihî olayla aynı kesinlikte sunulmaz. Kaynak: İzzî Süleyman Efendi, İzzî Tarihi, s. 515-516; Halit Özkan, “Yûsufefendizâde”, TDV İslâm Ansiklopedisi; TEİS, “Bıçakçılar İmamı Hafîdi Seyyid Mehmed Efendi”.