Sayfalar 490–497

İrşad III · kaynak sayfaları 490–497 Insana ve irfana yakışan; her şeyden önce kendini bilmek aczini ve zaafını idrak etmektir: Bakuben ne göresin? Gözün açılmayınca, Kimseyi ne bilesin? Sen, seni bilmeyince.. Tek ve sâlim çıkar yol, hayatta iken ona, o büyük kudrete teslim-i külli ile teslim olmaktır. Aklın ve irfanın varsa, teslim olur ve rahat bulursun. Dünya hayatında iken teslim olmaz, o büyük kudrete âsi olursan, yakın bir zamanda elini kolunu bağlar, seni teslim ederler. Hiç bir canlının kaçınamayacağı bu teslimiyyet ölümdür. Demek ki. yedi büyük tehlikenin ikisini gözlerinle görüyorsun: Biri ÖLÜM, birisi de KABİR.. Geri kalan beş büyük tehlikeyi de sana, muhbiri sadık haber veriyor. Öyle ise, önce o muhbir-i sadıka uy ve ona teslim ol.. Onun gösterdiği yol, Hak rizasına giden, bâb-i ilâhidir. Onun kapısından giren, mutlaka Hakka vasıl olur, Hak rizasını bulur. Hak cemalini görür, ebedi ve daimi saadet ve selâmete, necata ve felâha erer. Yukarıda saydığımız…