Sayfalar 9–16

İrşad III · kaynak sayfaları 9–16 Okuduğum âyet-i celile, işte o günü yani ölüm gününü, başka bir tâ'birle zâlimin mazlûmun eline geçeceği kıyâmet gününü anlatmaktadır. Bu şiddetli ve dehşetli günün başlangıcı dünyadan ayrılacağımız gündür ki, o gün ölüm günüdür. Allahü celle celâlühu, işte o mühim gün ile korkutulmamızı. Habibine emr-ü-ferman ediyor. Mü'minler, o gün yani ölüm günü Cennet-i-âl'â ve Cemal-i Mustafa ile müjdelenerek mesrûr olurlar. Melekler onlara: — Ey mümin.. Korkma, mahzun olma.. Işte, sana vâ'dolunan cennet.. Işte, sefa ve sürûr.. Ebedi saadet senindir, müjdesini verirler: Sx,25g! Innelleziyne kalü Rabbünallahü sümmestekamu teterezzeli aleyhim-ül-mel'iketü ellâ tehîfu ve lâ tahzenu ve ebşiru vilcennet-illeti küntüm tû'adun Fusslilet: 30 Mâ'nayı münifi: Muhakkak, şu kimseler ki Rabbimiz ALLAH dediler, kalpleri ile inandılar, iyman ettiler ve dilleri ile de O'nun rübubiyyetini ve vahdaniyyetini ikrar ve tasdik ettiler. Sonra da yaptıkları işlerde doğruluktan ayrılmadılar. Yani, her işlerini Kur'an-ı-kerimin emirlerini ve nehiylerini gözönünden ayırmayarak dosdoğru ve yerli yerince…