Sayfalar 126–134

İrşad I · kaynak sayfaları 126–134 kapıda görününce kadınların hepsi bıçakları ile meyvaların jerine parmaklarını kesmeğe başladılar ve bunun farkına dahi varmadılar. Bunu gören Züleyha, Yusuf Aleyhisselâmı dışarıya gönderdikten sonra kadınlara hitaben: (Artık ellerinizi kesmeyi bırakın meyvalarınızı soyun) deyince kendilerine gelen kadınlar bir yanda parmaklarından akan kanları silmeye uğraşırken, bir yandan da, «bu insan değil, kerîm bir melek» diye Züleyha'dan af dilemişlerdi. Bu kıssada bize şu müjde vardır: Olüm acısı, her ne kadar üçyüz kılıç darbesi gibi olsa da, Yusuf'un cemâlini gören kadınların ellerini kestikleri halde, kesilen ellerinin acısını duymadıkları gibi; mü'min de cemâli Ilâhiyye yahut cemâli Resûle, yahut cennete, nazar ettiğinden bu ölüm acısını duymaz. Şehitlerin tekrar ve tekrar şehit olmalarını istemeleri bu yüzdendir. Zira, tecelliyatı ilâhî ile ikrâm olunurlar. Hele Allah yolunda şehit olanların niyazlarının şöyle olduğu Hadisi şerifte haber veriliyor. «Yâ Rab! bizi dünyaya gönder tekrar şehit olalım, tekrar gönder tekrar şehit olalım. Yâ Rab, bize bu…